O proceso de creación, ao final, é como un camiño de (re)coñecemento e de luz que te absorbe. Se tes a posibilidade de encontrar persoas que te acompañen nesa comuñón alegre e feliz, entón vas poder asistir a como se aliñan os astros e abrolla esa flor inimaxinable, impensable e inédita, para dar un froito que quere ser unha pequena luz no mundo, unha area na praia dun mar inmenso. Ese mar que baña e reconforta unha humanidade menos depredadora e destrutiva, máis consciente e emancipada, máis empática e sensible.
