Retrato do actor Machi Salgado para “O espírito de Vania”.
Sempre hai de onde tirar cando se compara a literatura da torturada alma eslava coa literatura da oprimida alma galaica. Será o clima, será o xeito de ollar a vida, será a necesidade de lle atopar un espíritu de resilencia infinita comparable tamén a outros lugares de fortes choivas e invernos, para que negalo, non tan áridos como os da estepa. Será cousa das gafas, que miramos ben...
